искара св.

искара (св.)

Вечерта мајка и ја праша како помина денеска, a брат и не заборави да и каже дека оној попов шебек често гледа во неа и дека тие со Јошка сакале да го натепаат на одморот ама таа, Неда ги искарала да не се караат.
„Крпен Живот“ од Стале Попов (1953)
Ги искара и дедо Ангеле: - Подобро вие помалце да се мрсулавите...
„Луман арамијата“ од Мето Јовановски (1954)
Да му се искараше некој друг, тој не ќе се посрамеше толку.
„Луман арамијата“ од Мето Јовановски (1954)
- Ти пак лажеш, - ѝ се накара брадјосаниот.
„Луман арамијата“ од Мето Јовановски (1954)
Мајка му го искара: - Што стоиш надвор?
„Волшебното самарче“ од Ванчо Николески (1967)
Место да те искара, тој ти дава бонбонче!
„Билјана“ од Глигор Поповски (1972)
Знаеше што му е намерата, но се плашеше од Србина да не го искара.
„Будалетинки“ од Мето Јовановски (1973)
На лавежот од песот истрча мало девојче — два тринаесет години, го искара, откако виде дека гостите не се Турци.
„Толе Паша“ од Стале Попов (1976)
— Капата, бре пес! — го искара Крсте детето и ова го симна од главата својот извалкан фес и го прибра барутот и сачмите, а откако се истави од Шаќира, си ја нарами кремењарката, фати горе Жиовскиот дол, та си отиде дома, мислејќи во себе.
„Толе Паша“ од Стале Попов (1976)
Ништо. Барем не ме искара, не ме испади.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
Им се гледаа само главите што ги држеа наведнато, како искарани деца.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
Не те пушта дури не дојде Дуко да го искара.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
А таму, на Рамник на Горник, над отворениот гроб на мајка си, одржа една проповед во која првин ги нападна грчките владини и писмо, а потоа ги искара и татка си и сите потковичани што допуштиле да бидат измамени од еден туѓинец.
„Потковица на смртта и надежта“ од Миле Неделкоски (1986)
идат сега полицајците на Јанис Метаксас и ти дежураат пред устата, под ушите, не смееш ни кучето со свои зборови да го повабиш, ни козата да ја искараш, оти не им зборуваш грчки, ти велат, моето куче не знае грчки, им велиш, мојата коза не разбира, полицајците и оддалеку знаат на кој јазик зборуваш, по отворањето на устата знаат и идат право на тебе и во отворената уста ти плукаат и после ти ги кршат забите и ги бришат словенските букви од црквите и од гробовите,
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Незгодно ти е да му кажеш, да се искараш со него.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
- Го искарав... А тој ми рече дека униформата ваша го надразнила, го предизвикала...
„Злодобро“ од Јован Стрезовски (1990)
Некои беа нестрпливи и сакаа да одат да ја земат камбаната уште истата вечер, ама постарите ги искараа, рекоа оти таа работа не е за по ноќе кога луѓето може некаква беља да ги снајде и, не дај Боже, и камбаната да ја загубиме.
„Крстот камбаната знамето“ од Мето Јовановски (1990)
Како Иван Иванович, така и Иван Никифорович не ги сакаат стениците и никако нема да го пропуштат Еврејчето трговец, а да не купат од него еликсири против тие инсекти во различни шишенца, откако претходно добро ќе го искараат зашто тој ја исповеда еврејската вера.
„МАРГИНА бр. 29-31“ (1996)
Ах, стар прчу, што ни стори бре човеку! го искара стопанот во себе.
„Исчезнување“ од Ташко Георгиевски (1998)
„Патем, бате“, рече тој. „Слушам дека оној мој неранимајко те удрил вчера со чатал. Убаво го искарав поради тоа.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Повеќе