оброси св.

оброси (св.)

Меле, како воденица со малку вода. Лицето му е со пот обросено.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
Се капеш, а од ѕидовите ти се смеат синолички и боливач, обросени од пареата.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Одиш по планините, самјачки се задлабочуваш во далечините веќе со години не-тука, не-ти клекнуваш пред јагодите, шумските боски розовата страна на смртта со човечки мирис да ги обросиш пред да се вовреш меѓу сушните лисја пред да ги помамиш влекачите, шарките, поскоците и да ја доживееш, глеј, одненадеж уметноста на пелцувањето.
„Ерато“ од Катица Ќулавкова (2008)