разбиен

Види и: разбие (св.)
разбиениот
Вид збор: Придавка
Ранг: 18119
1. (глаг. прид.) разбие
2. Што се протега на голем простор, чии делови не се збиени, не се поврзани.
Англиски: dispersed
Примери:
Село од разбиен тип.
Слично со: расфрлен (прид.)
Спротивно од: збиен (прид.)