поклоник

мн. поклоници
Вид збор: Именка, машки род
Ранг: 13711
1. Верник што оди на поклонение, што дава почит на свети места.
Англиски: disciple Албански: besimtar
Употреба: Религија
2. аџија
Англиски: pilgrim Албански: haxhi
Употреба: Религија
3. Почитувач, обожавател на нешто или на некого.
Англиски: worshiper Албански: adhurues
Употреба: Преносно значење
Примери:
Тие се поклоници на македонската народна музика.
Изведенки
поклоничка ж.
мн. поклонички