безумие

мн. безумија
Вид збор: Именка, среден род
Ранг: 15306
Состојба на тој што е безумен.
Англиски: lunacy
Примери:
Тој беше преплашен до безумие.
Во моменти на своето безумје таа ја кинеше облеката.
Изведенки
безумје ср.