Ја спореди со игрите на искрите над огнот кои треперливо, палаво се гасеа и палеа.
„Последната алка“
од Стојан Арсиќ
(2013)
МИТРЕ: Митрејце, пљачки што има детево за земање, се му е готово? (Витка и пали цигара).
„Парите се отепувачка“
од Ристо Крле
(1938)
— Денес и комунистите го фаќаат крстот, вели Апостол Макаровски и пали нова цигара.
„Небеска Тимјановна“
од Петре М. Андреевски
(1988)
И кога потсобра сили во гласот, додаде: „Остави ја сликата и пали ја колата”.
„Синовски татковци“
од Димитар Солев
(2006)
До девет денови одев на гробишта и палев боринка, немаше свеќи, и нему и на другите за да имаат малку светлина.
„На пат со времето“
од Петре Наковски
(2010)
Седна до нас и палејќи цигара се насмевна кон Цанета.
„Кловнови и луѓе“
од Славко Јаневски
(1956)
Тој е насмевнат надмоќно, гледа првин во вратата зад која побегна Иван, па потоа кон собата на Неда. Вади цигара и пали.
„Црнила“
од Коле Чашуле
(1960)
Војските, вели Мисајле Ковачот, не знам кои војски, вели, дали бугарски, дали српски, германски, арапски, француски, којзнае. Иделе некои големи војски, вели, бегале и краделе и палеле...
„Пиреј“
од Петре М. Андреевски
(1983)