скоро (прил.) - да (сврз.)

Не е чудно скоро да ти дојдеме в град, затоа направи скица каде се германските ровови и утврдувања, каде и колку јачина војска има.
„Волшебното самарче“ од Ванчо Николески (1967)
Те вртам полека и среќно и злобно, скоро да можам да го осетам тоа.
„МАРГИНА бр. 3“ (1994)
Од север ветар на прозорецот ми свири!
„Печалбари“ од Антон Панов (1936)
Симке! Симке!... Стани! Што плачеш? Денес ќе дојдат... Дојде глас дека ќе стнгнат!...
„Печалбари“ од Антон Панов (1936)
- Немаш никаков друг план, никаде нема да одиш и ништо немаш намера скоро да правиш? – го испитувам теренот.
„Игбал, мојата тајна“ од Јагода Михајловска Георгиева (2000)
Кога на пролет благиот југ ќе запее и јас со него заедно гласот си го здружувам: белки Костадин ќе чуе, скоро да ми дојде...
„Печалбари“ од Антон Панов (1936)