поле (имн.) - се (зам.)

1. Отворајќи се на север, спрема Прилеп, точно на половина пат од Прилеп за Битола, среде пространо поле се издига една безимена, неголема и не многу висока потковица од ридови.
„Потковица на смртта и надежта“ од Миле Неделкоски (1986)
Секоја мина одделно поставена и секое минско поле се наша голема предност.
„Големата удолница“ од Петре Наковски (2014)
Полињата се обработуваат со коњски плугови, додека книгите ги пишуваат машини.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
По полето се гледаат расфрлани черепи и човечки коски, шлемови и штикови од војните минати.
„Захариј и други раскази“ од Михаил Ренџов (2004)
3 Во времето кога двајцата бегалци дојдоа меѓу бригадирците, во Струмичкото поле се биеше голема битка за исушување на злогласното Моноспитовско Блато, кое што со години веќе ги испиваше и луѓето и плодовите на земјата во овој богат крај.
„Бегалци“ од Јован Бошковски (1949)
Од кај корчанското поле се зададоа црни облаци, секавици расекоа небо и донесоа бура која над нив се разлоши и разлуди.
„На пат со времето“ од Петре Наковски (2010)
По полето се сели една шума од макови и од треви ретки По полето се сели една шума.
„Посегање по чудесното“ од Србо Ивановски (2008)
Од брегот полето се гледаше прекрасно.
„Јанsа“ од Јован Стрезовски (1986)