сфати (гл.) - свој (прид.)

Во тој момент ја сфатив својата истоштеност, како и депласираноста на својот лиризам.
„МАРГИНА бр. 36“ (1997)
Ние така ја сфативме својата работа и мислам дека постапивме правилно.
„Послание“ од Блаже Конески (2008)
Но, само што одјаваа - момата стреснато се тргна, ја сфати својата кобна грешка.
„Бојана и прстенот“ од Иван Точко (1959)
Откако еднаш ја сфати постојаноста и бескрајноста на таа прошка и големината на Неговата љубов кон човекот, тој се смири во вербата. Eднаш и засекогаш се покаја за сè и тогаш, во физичкото слепило ја сфати својата духовна кусогледост.
„На пат кон Дамаск“ од Елизабета Баковска (2006)
Едо го сфати својот пријател.
„Продавница за љубопитните“ од Мето Јовановски (2003)
Во главата му лежеше тежината што му пречеше да се отрезни наеднаш и да ја сфати својата положба.
„Пустина“ од Ѓорѓи Абаџиев (1961)
- Браво! Браво! викна мајорот. - Најпосле ја сфати својата грешка... Браво!
„Постела на чемерните“ од Петре Наковски (1985)
Треба да се потрудите да ги сфатите своите родители.
„Добри мои, добар ден“ од Глигор Поповски (1983)