е (гл.) - тишина (имн.)

Еден живот ни е доволен за страдање и сѐ што сакаме потоа е тишина и вечен мир.
„Жонглирање со животот во слободен пад“ од Сара Трајковска (2012)
Не ми е тешко да се исклучам и да избегам и да подишам чист воздух, подалеку од целата оваа хаотична, разулавена, дива, неморална реалност без прави вредности.
„Жонглирање со животот во слободен пад“ од Сара Трајковска (2012)
Е, па, затоа е тишина. Затоа никој не ме вика да појадувам.
„Клучарчиња“ од Бистрица Миркуловска (1992)
Кратка, но каква блажена е тишината кога престануваат лелеците, кога од пред окото се тргнува грозотијата на смртта и кога на небото светнува некоја ѕвездичка, кога одвај успеваш да го доловиш тивкиот морски бран.
„Постела на чемерните“ од Петре Наковски (1985)
Приказната копнее за тишина; хашишот е тишина.
„МАРГИНА бр. 10“ (1997)
Така, преку согледување на тоа што разговорот не е, излегува дека не- разговорот не е тишина туку попрво не- говорење заедно, еден асоцијални или антисоцијален однос.
„МАРГИНА бр. 4-5“ (1994)
Покрај тоа, бидејќи зборовите/ поимите автоматски ги носат со себе нивните опозити,- кои, делумно, делуваат како некој вид автоматски ограничувачи на значење - да го погледнеме парот „разговор/не-разговор“ Разговор: - општествен однос; зборување заедно, неофицијален или фамилијарен говор; вербална размена на идеи или информации.
„МАРГИНА бр. 4-5“ (1994)