бев (гл.) - надвор (прил.)

Сето тоа го правеше амфетаминот, но најинтересно беше тоа што Били умееше да ја пренесе атмосферата на оние кои воопшто не беа во тој фазон: обично луѓето на спид правеа нешто што им беше само на нив интересно.
„МАРГИНА бр. 11-12“ (1995)
Но она што Били го правеше беше надвор од дрогата.
„МАРГИНА бр. 11-12“ (1995)
За да ја следат модата, фризерите правеа или премногу кратки или премногу долги фризури, а што се однесува до шминката, со липстикот беше свршено, а прва нова работа беше шминката со виножито-бои, бои на бисер, златен-блескав во ноќта.
„МАРГИНА бр. 11-12“ (1995)
Тие беа надвор од секакво сомневање.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Тие паметеа милиони бескорисни работи, некоја кавга со колега, потрага по загубена пумпа за велосипеди, изразот на лицето на некоја одамна умрена сестра, виорот од прав во некое ветровито утро од пред седумдесет години: но сите важни факти беа надвор од нивното сеќавање.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Такво нешто, како независно политичко движење, беше надвор од нејзината моќ за поимање: и во секој случај, Партијата е непобедлива.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Успеваше да го спречи само штракотот на забите, но колениците му беа надвор од контрола.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Тој беше надвор на светлина и на воздух, додека тие беа вцицани долу во смрт, и беа таму затоа што тој беше тука горе.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Одеа во тишина низ една споредна улица (Џулија никогаш не прозборуваше кога беа надвор од главните улици), кога се слушна заглушен татнеж, земјата се поткрена, воздухот потемне, а Винстон се најде фрлен настрана, изгребан и преплашен.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Но тие сега беа надвор од законот, непријатели, недопирливи, апсолутно сигурно осудени на истребување во рок од една до две години.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
По три или четири минути, беше надвор од регионот во кој падна бомбата, и бедниот разлазен уличен живот се одвиваше како ништо да не се случило.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Сепак таа го напушташе домот на Амбросели во попладневните часеви кога сеуште беше надвор видливо.
„Животот од една слива“ од Зорица Ѓеорѓиевска (2014)
На кое дете? Се разбира, на балканското сиромашно дете кое беше надвор од дофатот на какви било западни институции...
„Балканвавилонци“ од Луан Старова (2014)
Виде една натоварена кола со јамболии од козји долги влакна, се вовлече меѓу нив, така што само носот му беше надвор.
„Ветришта“ од Радојка Трајанова (2008)
- Не! Родена сум во Македонија, но долги години бев надвор од неа.
„Последната алка“ од Стојан Арсиќ (2013)
Секој слободен миг беше надвор од градската врева.
„Последната алка“ од Стојан Арсиќ (2013)
” Дождот престанал и Пикник беше надвор.
„МАРГИНА бр. 1“ (1994)
Го слушна пријатното брборење на пругавата верверичка, која беше надвор крај ѕидот од тули кој беше покриен со винова лоза.
„Невестата на доселеникот“ од Стојан Христов (2010)
Така, јасно му стави до знаење дека оваа битка не ја бива, дека останал без сојузници и дека не успеал навреме да го угасне огнот што сега беше надвор од контрола.
„На пат кон Дамаск“ од Елизабета Баковска (2006)
Тој покажа кон вратата, таа тргна, но ливчето ѝ падна без таа да забележи; класниот стана, го зеде, Луција веќе беше надвор; Фисот го прочита и се вцрви (беше ќелав, но жилав маж, со брада, и јас првпат видов дека брадата не можеше да го сокрие неговото црвенило, оти ќелата му пламна како да е лице).
„Папокот на светот“ од Венко Андоновски (2000)
Сето тоа беше надвор од него, насетуваше Ѓулсиме со својата детинска чистота и женска проникливост.
„Вежби за Ибн Пајко“ од Оливера Николова (2007)
Додека беше надвор, додека се бореше, додека се надеваше на нешто, иако преплашен, не се чувствуваше толку осамено, толку безнадежно.
„Бојан“ од Глигор Поповски (1973)
А тоа подготвен значеше да донесе повеќе дрва во колибата, да го чува огнот разгорен, да има секогаш топла вода во котлето, за да може веднаш да се свари качамак или компири, тоа подготвен значеше доведување во ред на сè што беше расфрлано, сè што на секој начин беше надвор од вообичаениот ред и поредок во колибата.
„Бојан“ од Глигор Поповски (1973)
Некој тип, кого никој од нас не го знаеше, платил кауција од 10 000 долари и таа беше надвор.
„МАРГИНА бр. 17-18“ (1995)
Кога ќе дојдеше време за парење, и селските мачки и мачори доаѓаа во фармата од Полин, мјаукаа и налетуваа на жиците да влезат внатре; се создаваше едно општо врескање: пискаа и оние мачки што беа во кафезот и оние што беа надвор.
„Свето проклето“ од Јован Стрезовски (1978)
Сè друго беше надвор од тоа...
„Омраза - длабоко“ од Драгица Најческа (1998)
На каква беспатица ќе се најдев ако се осмелев сите нив да ги употребам? Како да се расонувам.
„Синот“ од Србо Ивановски (2006)
Но овде, во затворов, секој искажан збор повлекува неколку други.
„Синот“ од Србо Ивановски (2006)
Иван спиеше на душекот. Тоа е најјасната слика што секогаш ќе ми излегува пред очи штом ќе си помислам за таа вечер.
„Синот“ од Србо Ивановски (2006)
Додека бев надвор, слободен, можев да ги кажувам и да ги одречувам онолку пати колку што ми идеа на ум.
„Синот“ од Србо Ивановски (2006)
Гумениот душек беше надвор, како и платнените креветчиња спружени среде оној карактеристичен мирис на блиското есенско согорување на билките.
„Синот“ од Србо Ивановски (2006)
Беше надвор и чекаше. Изгледаше како најобичен техничар на одмор, во пластичен шорц и смешна Хавајска кошула врз која беа отпечатени зголемени слики на најдобрите микропроцесори на неговата фирма; благ мал човек, еден од оние што се опива со саке во барови каде продаваат минијатурни оризови кекси со додаток на морска трева.
„МАРГИНА бр. 19-20“ (1995)
За стариот железничар Круме, додека беше надвор од дома, тоа беше совршено јасно.
„МАРГИНА бр. 34“ (1996)
Со завршувањето на најраното детство завршија и моите болувања.
„Сестрата на Сигмунд Фројд“ од Гоце Смилевски (2010)
Можеби заради мојата болежливост брат ми беше понежен кон мене отколку кон другите сестри, и пред заспивање секогаш ме бакнуваше в чело, некако скришум, бидејќи мама се потсмеваше на секој негов гест на блискост со мене, па тој нежноста кон мене ја покажуваше само тогаш кога таа беше надвор од домот – кога одеше да риба подови во домовите на богатите или пак да им помага на дедо и на татко во продавницата за ткаенини.
„Сестрата на Сигмунд Фројд“ од Гоце Смилевски (2010)
Во студената колиба тој си седеше со капата од мечкина кожа на главата, завиткан до под мишка, само рацете му беа надвор, помодрени од студот, а тој само струже ли струже камења и нешто пишува; де струже, де пишува. Сè така.
„Црни овци“ од Катица Ќулавкова (2012)
А дуќанџиите сѐ повеќе го испитуваа за градителот и за неговиот живот и сѐ повеќе се чудеа и не можеа да прежалат што не го гледале подобро и повнимателно додека минуваше по вишеградските сокаци.
„Црни овци“ од Катица Ќулавкова (2012)
Љубовната страст, незнајна дотогаш, диво пламна во срцето на овој човек кој со години беше надвор од животот, па и оваа жена ја оттргна од домот и ја понесе како водовртеж.
„Црни овци“ од Катица Ќулавкова (2012)
А потоа пак се запали светлото над тажната трпеза на која еден татко, зашеметен од болка, ги набљудуваше вомјазените лица на трите деца коишто не се осмелуваа да погледнат накај вратата низ која мајката влегуваше секоја вечер, носејќи чинија што испарува.
„Црни овци“ од Катица Ќулавкова (2012)
А и страшно беше надвор, во тие долги зимски ноќи. Ти е страв да погледнеш, а не да излегуваш.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)