Сѐ и секој што помина низ Фектори беше едноставно дополнување на Ворхоловиот леден кристал.
„МАРГИНА бр. 11-12“
(1995)
Како добар комедијант, тој ни кажува повеќе во една шега отколку еден интелектуалец во пет есеи. okno.mk | Margina #11-12 [1994] 157 Роди Богава Завештанието на Енди Некои филмови: Kiss, Sleep, Haircut, Eat, Empire, Couch, Blow Job, Shoulder, Harlot, Apple, Pause, lips, Suicide, Drunk, Horse, Vinyl, Bitch, Restaurant, Kitchen, Prison, Face, Afternoon, Space, Camp, Hedy, Lype, Bufferin, Courtroom, Sausalito, Rollerskate.
„МАРГИНА бр. 11-12“
(1995)
Но тоа не беше во стилот на Фектори.
„МАРГИНА бр. 11-12“
(1995)
Тука беа армиите од евидентичари, чија работа беше едноставно да составуваат списоци на книгите и на периодичниците што требаше да бидат повлечени.
„1984“
од Џорџ Орвел
(1998)
Тоа не беше неговото вообичаено подготвување за ново физичко заминување, туку беше едноставно патување во историјата.
„Балканвавилонци“
од Луан Старова
(2014)
Но таа ноќ, додека зборувавме во Ондин, беше едноставно елегантен во црно и бело и имаше нешто тажно во него.
„МАРГИНА бр. 15-16“
(1995)
Една вечер ми кажа дека тој е всушност од Сиетл, и сето време додека зборуваше како таму е убаво и како воздухот и реките се чисти се чувствуваше страшна носталгија за домот. чудно е, но се сеќавам дека таа вечер, додека зборувавме во Ондин, Друидсите ја свиреа „Wild thing” од Трогси - песната која Џими така фантастично ја отсвири идната година на Филмур Ист, во својот prince pirate look - зелена плишана кошула и мускетирски шешир со црвенкаст пердув.
„МАРГИНА бр. 15-16“
(1995)
И, сè ќе беше едноставно и просто ако купончињата беа исти за појадок, ручек и вечера.
„И ѓаволот чита пРада“
од Рада Петрушева
(2013)
Џ. продолжува: - Лена, о ти на Трајче жена, тешко кажуваше „не“, Трајче работеше во смена, беше едноставно сѐ.
„Или“
од Александар Прокопиев
(1987)
Јас не бев “Советска” фигура. okno.mk | Margina #10 [1995] 115
„МАРГИНА бр. 10“
(1997)
И. К.: Јас бев едноставно човек кој живее во Советскиот Сојуз.
„МАРГИНА бр. 10“
(1997)
Така луѓето ја препознаваа по улиците, ѝ дофрлуваа погрдни зборови и камења, ја плукаа.
„Сестрата на Сигмунд Фројд“
од Гоце Смилевски
(2010)
Нејзините фотографии се појавуваа по весниците поврзани со зборот анархија, беше упадлива по својата неупадливост – наместо деликатните фризури на тоа време нејзината коса беше едноставно кратка, наместо фустаните со тантели, машни, вештачки цветови, и ленти, беше првата жена во Виена која носеше панталони.
„Сестрата на Сигмунд Фројд“
од Гоце Смилевски
(2010)
Татко ми го следеше бавниот тек на својата мисла, а решението беше едноставно, требаше како сите да се купи коза.
„Времето на козите“
од Луан Старова
(1993)