и (чест.)

Така и преблажениот отец и учител на нашиот народ повеќе од сонце со тројни лачи сјаеше и просвети безброен народ којшто лежеше во мракот на незнанието.
„Пофалба на нашиот татко и учител словенски Кирил Филозоф“ од Климент Охридски (1754)
И е било време, моми, и е било доба, бил е тој век златен, харен, да би не е било!
„Крвава кошула“ од Рајко Жинзифов (1870)
Тој имаше само еден син на име Силјан; имаше Божин и една ќерка.
„Силјан штркот“ од Марко Цепенков (1900)
– „Пушти го, Велко чедо, штркот, пушти го, му рекла Неда, оти е гревота, зер и тој, завали, е некој вдовец ја вдовица како мене што сум без татка ти, еве ќе стори близу две години како поштукот му го нема.
„Силјан штркот“ од Марко Цепенков (1900)
– „А бре татко и ти мајко, што не ме верувате оти бев штрк и ви седев на куќава на другиот крај; имаше летово еден штрк али немаше?“
„Силјан штркот“ од Марко Цепенков (1900)
Тој го помогна и доаѓањето на германскиот принц Фердинанд I Сакс-Кобург-Готски (1861-1948) за бугарски кнез (1887), а самиот стана министер-претседател со изразито прозападна и антируска ориентација.
„За македонцките работи“ од Крсте Петков Мисирков (1903)
103. Се работи за отцепничкиот ВМОК на чело со Хр.Станишев што во извесна смисла се поддржуваше и од ЦК на ТМОРО.
„За македонцките работи“ од Крсте Петков Мисирков (1903)
53. Овој термин за старословенскиот јазик го наоѓаме и подоцна во речникот на Мисирков ["Македонски голос, (Македонски глас)", II, 10, Петроград, 13.8 1914, 14].
„За македонцките работи“ од Крсте Петков Мисирков (1903)
ТЕМЈАНА: И ти најспокојно ми го кажуваш тоа?
„Духот на слободата“ од Војдан Чернодрински (1909)
МАНОИЛ: Ќе си легнам, ќе си легнам… А и ти си легни. Остави ме сам…
„Духот на слободата“ од Војдан Чернодрински (1909)
МАНОИЛ: Ти си ги оставил? Треба ли и јас да дојдам?
„Духот на слободата“ од Војдан Чернодрински (1909)
Лошо е сѐ за неа да мислиш. И грев е!...
„Печалбари“ од Антон Панов (1936)
ПОЦКО: Ние можеме и од шише.
„Чорбаџи Теодос“ од Васил Иљоски (1937)
Каков светец, таков четец, ајде! Ајде, Стојанке, да гледаме и ние ваму, да направиме нешто! (Излегува.)
„Чорбаџи Теодос“ од Васил Иљоски (1937)
СПИРО: Еј, бреј брат Арсо, што тоаф човек си! И отруен човек ќе насмееш. И кога самиот си отруен...
„Чорбаџи Теодос“ од Васил Иљоски (1937)
Јас, луѓе, слегвам. И вие не вртете се! (Излегува).
„Парите се отепувачка“ од Ристо Крле (1938)
КОТЕ: Не е лошо тоа, само и нам ако ни дадат.
„Парите се отепувачка“ од Ристо Крле (1938)
А, чекај, дај ми го и јорганот!
„Парите се отепувачка“ од Ристо Крле (1938)
Знам оти ѓердан веќе не нижеш, знам оти чеиз и ти не везеш, знам, Вело, пусто остана сичко - не ли си и ти аргатка клета?
„Бели мугри“ од Кочо Рацин (1939)
Таа е и тоа и нешто спротивно, но не нешто спротивно „однадвор“, не како проста и мртва негова разлика, туку како негова жива спротивна страна, појава, особеност, суштина, итн., којашто и го обусловува.
„Значењето на Хегеловата филозофија“ од Кочо Рацин (1939)
Повеќе